Press "Enter" to skip to content

De kracht van zeewier

Wanneer de meeste mensen denken aan kustecosystemen, denken ze aan machtige mangrovebossen en kleurrijke koraalriffen. Maar deze ecosystemen zijn slechts het topje van de ijsberg – er is meer onder de oppervlakte, vooral zeegras.

Zeewieren bieden mensen talloze goederen en diensten – variërend van voedselveiligheid tot strandbescherming tot schoon water. Ze zijn te vinden in bijna elke oceaan over de hele wereld, met meer dan 1 miljard mensen die binnen 100 kilometer van zeegrasweiden wonen. Toch zijn de meeste mensen niet bekend met de vele voordelen die deze planten bieden voor zowel mens als dier.

Hier beantwoorden we belangrijke vragen over zeewieren: wat zijn ze, waar bevinden ze zich en waarom zijn ze belangrijk? Laten we erin duiken.

Wat is zeewier?

Ondanks zijn naam is zeewier eigenlijk geen echt gras – in feite is het dichtstbijzijnde landbewonende familielid van zeegras lelies en orchideeën. De meeste soorten zeewier doen oppervlakkig denken aan landgras, omdat ze soms lange, smalle bladeren hebben en in weiden groeien. Maar zeewieren kunnen verschillende bladvormen hebben – waaronder ovaal, varen en lint – en lengtes die kunnen variëren van de grootte van je vingernagel tot wel 7 voet.

De 72 soorten zeewier ter wereld zijn de enige bloeiende planten, of “bedektzadigen”, die onder water kunnen leven. Net als andere bedektzadigen produceren ze bloemen, zaden en stuifmeel, waarbij krabben en garnalen de rol van bestuivers spelen, zoals bijen en andere insecten op het land doen.

Zeegrassen kunnen uitgestrekte of gevlekte weiden vormen die bestaan uit slechts één of meerdere soorten zeewier. In de tropische wateren van de Indische en westelijke Stille Oceaan kunnen bijvoorbeeld maar liefst 14 zeegrassoorten aan elkaar groeien.

Is zeewier hetzelfde als zeewier?

Zeewier wordt vaak verward met zeewier, maar er zijn veel belangrijke verschillen tussen de twee.

Evolutionair gezien is zeewier een relatief primitieve groep van mariene fotosynthetische organismen, terwijl zeewieren bloeiende planten zijn die ongeveer 100 miljoen jaar geleden van het leven in de oceaan naar het land en terug naar de oceaan zijn geëvolueerd. Deze evolutie van land tot zee maakt zeewier de enige echte planten die in de oceaan te vinden zijn.

Zeegras en zeewieren verschillen ook in hoe ze eruit zien, zich voortplanten en voedingsstoffen transporteren en uitwisselen met hun omgeving. Er zijn ongeveer 72 soorten zeewier, vergeleken met 5.000-6.000 soorten zeewier.

Waar wordt zeewier gevonden?

Zeewieren groeien voornamelijk in ondiepe mariene en brakke wateren over de hele wereld en bezetten tropische, gematigde en zelfs arctische gebieden. Ze zijn geëvolueerd om te gedijen waar weinig andere planten konden overleven.

Zeewieren zijn te vinden in 159 landen op zes continenten, maar hun totale verspreiding is slecht in kaart gebracht. Terwijl het meest actuele wereldwijde zeegrasgebied wordt geschat op 160.000 km2, suggereren andere schattingen op basis van distributiemodellen dat het werkelijke gebied dichter bij 600.000 km2 zou kunnen liggen – een gebied dat bijna zo groot is als Frankrijk.

Waarom is zeewier belangrijk?

Zeewieren zijn belangrijk omdat ze op talloze manieren bijdragen aan de gezondheid en het welzijn van de mens.

Zeewier biedt bijvoorbeeld:

  • Voedselveiligheid: Zeegrasweiden zijn belangrijke kraamkamers voor jonge vissen, die hen voedsel en bescherming bieden tegen roofdieren. Zeewieren ondersteunen naar schatting 20% van ’s werelds grootste visserij, waaronder snoekbaarspollock, de meest gevangen soort ter wereld. Alleen al in de Middellandse Zee draagt zeegras jaarlijks minstens 200 miljoen euro (218 miljoen dollar) bij aan zowel commerciële als recreatieve visserij. Het verlies van zeegrashabitat houdt verband met de snelle achteruitgang van de visbestanden en de daaropvolgende economische verliezen.
  • Bescherming van de biodiversiteit: Het bieden van onderdak, voedsel en kwekerijen zijn belangrijke ecosysteemdiensten die door zeewieren wereldwijd worden geleverd, zoals blijkt uit de overvloed aan dieren in de weiden. Deze omvatten bedreigde, bedreigde of charismatische soorten zoals doejongs, zeeschildpadden, zeepaardjes en haaien.
  • Toevoer van schoon water: Zeewier verwijdert overtollige voedingsstoffen, produceert antibacteriële en schimmelwerende materialen en verandert de chemie van water en sediment. Door dit te doen, verminderen ze de blootstelling van mensen, dieren en ecosystemen aan bacteriële pathogenen in zeewater met 50%.
  • Kustbescherming: Zeegrasbladeren verzachten de kracht van de golven met ongeveer 40%, terwijl hun netwerk van wortels en stengels sediment op de zeebodem vangt. Door de kracht van golven te verminderen en sediment op te vangen, kan zeegras kustgemeenschappen beschermen tegen stormvloeden en erosie, een voordeel dat vooral belangrijk is om zich aan te passen aan de stijgende zeespiegel.
  • Behoud van historische artefacten: Sedimentaire afzettingen onder zeegrasweiden kunnen tot 6.000 jaar oud zijn, waardoor deze zeebodemlagen een archief zijn van de menselijke culturele evolutie in de loop van de tijd. Alles van Romeinse en Fenicische scheepswrakken tot prehistorische nederzettingen en ondergedompelde oude steden zijn gevonden onder zeegrasweiden.

Hoe helpt zeewier bij het bestrijden van klimaatverandering?

Net als bossen op het land zijn zeewieren uitstekend in het absorberen en opslaan van koolstof, wat kan helpen de effecten van klimaatverandering te verminderen. Wereldwijd slaat zeegras 19,9 miljard ton organische koolstof op, evenveel als het wordt opgeslagen in ’s werelds mariene getijdenmoeras en mangrovebossen gecombineerd, de andere twee belangrijkste delen van blauwe koolstofecosystemen.

Maar verloren of gedegradeerde zeegrasweiden verliezen niet alleen hun vermogen om koolstof af te vangen, ze geven ook geleidelijk al opgeslagen koolstof vrij. De uitstoot van zeegrasdegradatie wereldwijd kan oplopen tot 0,65 gigaton per jaar – gelijk aan de jaarlijkse uitstoot van de hele wereldwijde scheepvaartindustrie.

Rekening houden met de klimaatverandering en aanpassingsvoordelen van zeewier is belangrijk om beleid aan te moedigen dat dergelijke ecosystemen beschermt en herstelt. Zo hebben 16 landen tot nu toe een expliciete verwijzing naar zeewier opgenomen in hun nationale klimaatplannen, bekend als ‘nationaal bepaalde bijdragen (NDC’s).’

Is zeewier bedreigd?

Ondanks zijn waarde is zeegras sinds de jaren 1930 wereldwijd afgenomen en verdwijnt het momenteel met een snelheid van 7% per jaar – sneller dan enig ander kustecosysteem, zoals mangrovebos (1-3% per jaar) of kwelders (1-2). % per jaar). Tussen 1970 en 2000 nam hun reikwijdte met meer dan 10% per decennium af. Van ’s werelds 72 bekende zeegrassoorten zijn er 22 in verval en drie zijn bedreigd.

De ondiepe kustgebieden die zeewieren meestal bezetten, zijn vaak dezelfde plaatsen die industriële en recreatieve activiteiten aantrekken. Watervervuiling, kustontwikkeling en ongereguleerd landbeheer zijn allemaal boosdoeners. Veel van deze prints kunnen worden gevisualiseerd op het Ocean Watch-dataplatform van WRI.

Sommige effecten zijn tijdelijk, zoals fysieke schade door vissersvaartuigen. Andere zijn opzettelijk, zoals het recyclen van gebieden voor kustontwikkeling of het verwijderen van zeegras om heldere, zanderige lagunes en stranden te creëren die toeristen aanspreken. Daarnaast wordt zeewier steeds meer bedreigd door klimaatverandering. Hogere watertemperaturen kunnen fysiologische stress en de dood veroorzaken, terwijl stijgende zeeën het zonlicht kunnen beperken dat zeewier nodig heeft om te groeien.

Maar het gebrek aan publiek bewustzijn van de waarde en zelfs het bestaan van zeewieren zijn ongetwijfeld de grootste bedreigingen voor het behoud ervan. De meeste mensen begrijpen simpelweg niet de belangrijke rol die zeewier speelt in samenlevingen en economieën.

Het belang van bewustwording van zeewier

Ondanks een algemene wereldwijde trend van zeewierverlies, is er een reden voor hoop. Sommige gebieden hebben met succes de achteruitgang gestopt of zelfs zeewier gerehabiliteerd. Er zijn veel oplossingen – beheersmaatregelen die de nutriëntenbelasting reguleren en de waterkwaliteit verbeteren, destructief vistuig en -praktijken beperken, zeegrasvriendelijke ligplaatsen installeren en de bewegwijzering in zeegrasrijke gebieden vergroten, om er maar een paar te noemen. We hebben verschillende strategieën nodig die top-down ondersteuning kunnen bieden voor bottom-up maatregelen die de degradatie en vernietiging van zeegrasweiden stoppen.

De landen in het High-Level Panel on Sustainable Ocean Economics verwezen expliciet naar de bescherming en het herstel van zeegras in hun Transformaties voor een duurzame oceaaneconomie, een zee-actieagenda voor het komende decennium. Deze erkenning op hoog niveau van zeegrassen als kritieke mariene ecosystemen speelt een belangrijke rol bij het beschermen ervan voor toekomstige generaties.

Dankzij het toegenomen publieke bewustzijn is plasticvervuiling een wereldwijd probleem geworden, waarbij gemeenschappen, overheden en industrieën actie ondernemen om het wereldwijd aan te pakken. Zeewier is van vitaal belang voor de planeet en mensen overal ter wereld. Door hen bewust te maken van hun belang, zijn we een stap dichter bij het geven van de bescherming die ze verdienen.

Be First to Comment

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: